Zamieszkuje rzeki zlewiska Bałtyku, Morza Czarnego i Morza Kaspijskiego po Ren. Introdukowany we Francji, Włoszech oraz na Półwyspie Iberyjskim. Występuje głównie w rzekach. Zadomawia się również w głębokich zbiornikach zaporowych lub w przepływowych jeziorach usytuowanych w dolnych odcinkach rzek.

Wymiary i okresy ochronne
okres ochronny:
w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi od 1 marca do 31 maja
w pozostałych wodach od 1 listopada do 30 czerwca.

wymiar ochronny: 70 cm
limit połowu: 1 szt. dziennie
Rekord Polski: 102 kg, 245 cm
Nazwa łacińska: Silurus glanis

 Aktywny jest zazwyczaj po zmroku, dzień spędza leżąc nieruchomo na dnie w głębokich miejscach o spokojnym przepływie. Jest samotnikiem, chociaż czasem żeruje w grupach. Jest wybitnie ciepłolubny. Zimą nie żeruje.

Tam gdzie nie występuje bieługa sum jest największą i najcięższą rybą słodkowodną.

Sum ma sześć wąsów. Dwa najdłuższe wąsy znajdują się w kącikach górnej szczęki, cztery krótsze umiejscowione są na szczęce dolnej czyli żuchwie.

Płetwa grzbietowa suma jest silnie zredukowana, posiada tylko 3-5 promieni, natomiast płetwa odbytowa jest bardzo długa i sięga prawie do zaokrąglonej płetwy ogonowej. Ogon bardzo długi, stanowi 3/5 długości ciała. Oczy małe, nozdrza zakończone krótkimi mięsistymi rurkami. Ubarwienie zależy od środowiska. Grzbiet jest ciemny lub prawie czarny, czasem z zielonkawym, niebieskawym lub brązowawym odcieniem. Boki ciemnożółtawobiałe z wyraźnym szarobrązowym marmurkowym wzorem, brzuch szarobiały z ciemnymi nieregularnymi plamami. Czasami spotykane są sumy albinosy – białe z czerwonymi oczami.

Szeroki, uzbrojony w drobne zęby pysk  suma świadczy wyraźnie o jego drapieżnym trybie życia. Starsze osobniki odżywiają się przede wszystkim małymi, małowartościowymi rybami, rzadziej większymi okazami cennych gatunków. Nie gardzą jednak również różnymi larwami, mięczakami, rakami i właściwie wszystkimi żyjącymi organizmami zwierzęcymi znalezionymi przy dnie. Żerują w godzinach wieczornych, nocnych i o świcie. Zdradzają swą obecność wydawaniem dźwięków przypominających rechot żab.

Sumy trą się pod koniec wiosny, gdy temperatura wody podnosi się mniej więcej do 19º C. Ikrzyce przygotowują na płytszych miejscach gniazda z korzeni i szczątków roślin, na które składają od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy jaj sporej wielkości. Samiec stoi przez pewien czas na straży gniazda. Wylęg przypominający wyglądem żabie kijanki, kryje się p światłem dziennym pod korzeniami. Po 7 latach życia sum osiąga 4-7 kg. Duże egzemplarze przybywają na wadze po 1-3 kg rocznie. Samice żyją po 30 i więcej lat. Dość często łowione są osobniki ważące 30-50 kg. Rzadko cięższe, ale znane są opowiadania o sumach 250 kilogramowych, długości 3-5 m.

Połowy sumów na wędkę dają ogromną satysfakcję. Nie tylko dla tego, że wędkarz musi rozegrać prawdziwe zapasy z partnerem o równorzędnych zasobach siły, lecz także i z tego powodu, iż sum jest doskonałym taktykiem, zwyciężyć go więc może jedynie bardzo doświadczony łowca. Najlepsze wyniki połowów osiąga się po zmierzchu od zachodu do wschodu słońca.. Żerujące po ciemku sumy podchodzą niemal do samego brzegu. Najlepszym miesiącem połowów bywa czerwiec zwłaszcza w czasie  ciepłej pochmurnej pogody. Łowi się suma z gruntu i na spinning.

 Czytaj równierz:

 "Sum - król rzeki"

"Audiencja u króla rzeki"